Ośrodek Parafialny w Colchester
                                                                                                                Msze Święte w kościele St. James The Less, 51 Priory Street, CO1 2QB 
POLSKA PARAFIA - ŚW. STANISŁAWA KOSTKI
LOCAL POLISH CATHOLIC MISSION IN IPSWICH, Charity No 1119423
DUSZPASTERZE : KS. WIESŁAW MRÓZ ( 07935895253)
82 Wellesley Road, Ipswich,
IP4 1PH, UK Tel. (01473) 217391
Po nici dobrych myśli osiągnąć
dojrzałość
i po kamykach z dobrych
uczynków nad rwącym potokiem dotrzeć do wieczności. :)

Fatima - kalendarium

22 marca- 1907 r. - w Aljustrel rodzi się Łucja Santos
11 czerwca1908 r. -
urodził się bł. Franciszek Marto
11 marca- 1910 r. -
w Aljustrel rodzi się bł. Hiacynta
13 maja- 1917 r.
- pierwsze objawienie się Matki Bożej w Cova da Iria
13 czerwca - 1917 r. - drugie objawienie się Matki Bożej v Cova da Iria
13 lipca- 1917 r. - trzecie objawienie się Matki Bożej połączone z wizją piekła
13 sierpnia - 1917 r. - aresztowanie dzieci
19 sierpnia - 1917 r. - czwarte objawienie w Valinhos
13 września- 1917 r. - piąte objawienie
13 października- 1917 r. - szóste objawienie. „Cudem słońca“ Matka Boża potwierdza prawdziwość swoich objawień
17 stycznia- 1918 r. - Utworzenie diecezji Leiria, obejmującej Fatimę
04 kwietnia - 1919 r. - w Aljustrel umiera bł. Franciszek
10 lutego- 1920 r. – Hiacynta zostaje poddana operacji przez profesora Castro Freire, który usuwa jej dwa żebra
20 lutego- 1920 r. - w szpitalu w Lizbonie umiera bł. Hiacynta
13 maj- 1920 r. - wyrzeźbiona przez Jose Thedima pierwsza figura Matki Bożej Fatimskiej zostaje uroczyście wprowadzona do sanktuarium w Fatimie
06 marca1922 r. - wrogowie Kościoła wysadzają kaplice objawień w Fatimie
03 maja - 1922 r. - dekret biskupa diecezji Leiria otwierający proces kanoniczny w sprawie autentyczności objawień w Fatimie
10 grudnia- 1925 r. - Matka Boża ukazała się Łucji w Pontavedra, w Hiszpanii, i pouczyła o nabożeństwie pierwszych sobót miesiąca
13 maj- 1928 r. - poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę bazyliki w Fatimie
13 czerwiec- 1929 r. - w Tuy, w Hiszpanii, Matka Boża przekazuje Łucji prośbę o poświęcenie Rosji przez papieża
13 maj- 1930 r. - oficjalne zatwierdzenie przez biskupa diecezji Leiria wiarygodności objawień Matki Najświętszej w Cova da Iria
13 maj- 1931 r. - Wielka pielgrzymka całego narodu portugalskiego do Fatimy pod przewodnictwem Episkopatu Portugalskiego i Nuncjusza Apostolskiego. Poświęcenie Portugalii Niepokalanemu Sercu Maryi
24- 25 stycznia- 1938 r. - na niebie ukazuje się zapowiedziany przez Maryję znak zbliżającej się wojny
31 października- 1942 r. - Papież Pius XII w swym przemówieniu radiowym do narodu portugalskiego poświęcił cały Kościół i cały rodzaj ludzki Niepokalanemu Sercu Maryi
08 grudnia- 1942 r. - Ojciec Święty Pius XII osobiście dokonuje poświęcenia całego Kościoła i rodzaju ludzkiego Niepokalanemu Sercu Maryi, (w dniu 31.10.1942 r. dokonał aktu poświęcenia w ramach przemówienia radiowego do narodu portugalskiego)
03 stycznia - 1944 r. - Łucja spisuje trzecią część Tajemnicy Fatimskiej
04 maja- 1944 r. - Papież Pius XII ustanawia dla całego Kościoła święto Niepokalanego Serca Maryi,
13 maj- 1946 r. - Koronacja figury Matki Bożej w Fatimie
19 sierpień- 1946 r. - poświęcenie Wspólnot Zakonnych Niepokalanemu Sercu Maryi na Jasnej Górze
8 września - 1946 r. - poświęcenie Polski Niepokalanemu Sercu Maryi na Jasnej Górze
25 marca- 1948 - za pozwoleniem Papieża Łucja wstępuje do klasztoru Sióstr Karmelitanek w Coimbrze
21 grudnia- 1949 r. - początek oficjalnego procesu kanonicznego w sprawie beatyfikacji Franciszka i Hiacynty
13 maj- 1956 r. - biskup Angelo Roncalii, patriarcha Wenecji i przyszły papież Jan XXIII, udaje się do Fatimy, aby przewodniczyć obchodom dwudziestej piątej rocznicy poświęcenia Portugalii Niepokalanemu Sercu Maryi
13 grudnia- 1962 r. - Ojciec Święty Jan XXIII ustanawia święto Fatimskiej Matki Bożej Różańcowej
21 listopada- 1964 r. - Ojciec Święty Paweł VI ogłasza Maryję Matką Kościoła i odnawia poświęcenie Kościoła i rodzaju ludzkiego Niepokalanemu Sercu Maryi
13 maj- 1967 r. - papież Paweł VI udaje się osobiście z jednodniową pielgrzymką do Fatimy z okazji 50 rocznicy objawień fatimskich; na cześć Matki Bożej Fatimskiej papież
Paweł VI wydaje adhortację „Signum Magnum“, w której zachęca wiernych do ofiarowanie się Jej Niepokalanemu Sercu i do naśladowania Jej cnót
02 lutego- 1974 r. - Papież Paweł VI wydaje adhortację "Marialis cultus" - o należnym kształtowaniu i rozwijaniu kultu Najśw. Maryi Panny
10 lipca- 1977 r. - Kard. Albino Luciani, późniejszy papież, pielgrzymuje do Fatimy
02 kwietnia- 1981 r. - Kongregacja ds. Świętych uznała, że tak małe dzieci jak Franciszek i
Hiacynta miały zdolność praktykowania cnót w stopniu heroicznym i mogą zostać kanonizowane. Ojciec Święty Jan Paweł II podpisał tę decyzję
13 maj- 1981 r. - zamach na Jana Pawła II
07 listopada- 1981 r. - na pierwszej audiencji generalnej po zamachu Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział o zbieżności dat: zamachu i pierwszego objawienia w Fatimie w 1917r.
13 maj- 1982 r. - dziękczynna pielgrzymka Jana Pawła II do Fatimy za ocalenie życia, gdzie uroczyście zawierza Kościół i świat Niepokalanemu Sercu Maryi
24 marca - 1984 r. - Na życzenie papieża Jana Pawła II zostaje przywieziona do Rzymu figura Matki Bożej z kaplicy objawień we Fatimie.
25 marca - 1984 - poświęcenie Świata i Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi przez Jana Pawła II
27 marca- 1984 r. - przekazanie do Fatimy pocisku wyjętego z ciała Jana Pawła II
13 maj- 1991 r. - druga pielgrzymka Jana Pawła II do Fatimy. Ponowienie aktu zawierzenia przed Fatimską Panią
12-15 października- 1992 r. -Pierwszy Światowy Kongres Fatimski. Na prośbę i osobiste zaproszenie ks. bpa Albero Cosme do Amaral w kongresie uczestniczy kustosz
Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach w Zakopanem, ks.
Mirosław Drozdek SAC. Dzięki jego świadectwu kongres posiada też silny akcent polski
8-14 października- 1995 r. - Pierwsza Narodowa Pielgrzymka z Polski do Fatimy
7 grudnia- 1996 - figura pielgrzymującej Pani Fatimskiej odbiera hołd na Placu Czerwonym w Moskwie
27 kwietnia- 2000 r. - spotkanie Siostry Łucji z abp. Tarsicio Bertone, która potwierdza autentyczność listu zawierającego trzecią część Tajemnicy Fatimskiej
13 maj- 2000 r. - trzecia pielgrzymka Jana Pawła II do Fatimy i beatyfikacja Franciszka i Hiacynty
26 czerwca- 2000 r. - ujawnienie trzeciej części tajemnicy fatimskiej
8 października- 2000 r. - Jan Paweł II sprowadza do Rzymu figurę z kaplicy Objawień i ze wszystkimi biskupami świata zawierza Matce Bożej Fatimskiej nowe tysiąclecie
10 lutego - 2005 r. - Siostra Łucja otrzymuje list od Ojca Świętego Jana Pawła II, który wyraża solidarność w jej chorobie
13 lutego- 2005 r. - umiera w klasztorze w Coimbrze Siostra Łucja
15 lutego- 2005 r. - Abp T. Bertone przewodniczy uroczystościom pogrzebowym Siostry Łucji, całując na pożegnanie jej trumnę składa hołd wizjonerce
02 kwietnia- 2005 r. - o godz. 21.37 - w I sobotę Miesiąca - umiera Ojciec Święty Jan Paweł II
13 maj- 2010 r. - pielgrzymka Benedykta XVI do Fatimy
01 maja - 2011 r. - beatyfikacja Sługi Bożego Jana Pawła II w Rzymie
25 marca- 2013 - modlitwa Różańcowa w Roku Wiary na Placu św. Piotra prowadzona przez papieża Franciszka
13 pażdziernik- 2013 - Papież Franciszek poświęcił świat Niepokalanemu Sercu Maryi, Dzień Maryi w Roku Wiary; sprowadzenie figury Matki Bożej z Fatimy do Watykanu na prośbę Ojca Świętego 
Dokument
Naukowy opis cudu słońca
Niezwykłe wydarzenia w Fatimie dotyczące słońca.Były one następujące:
1. Zjawisko trwało jakieś osiem do dziesięciu minut.
2. Słońce utraciło swój oślepiający blask, przyjmując postać księżyca; można było spoglądać na nie bez trudności.
3. W tym czasie słońce trzykrotnie wykazywało ruchy rotacyjne; wysyłając
iskry światła ze swego obrzeża jak dobrze znane sztuczne ognie.
4. Ten rotacyjny ruch obrzeża słońca ujawniał się trzy razy i trzykrotnie
się urywał, był on szybki i trwał mniej więcej osiem do dziesięciu
minut.
5. Następnie słońce przyjęło barwę
fioletową, potem pomarańczową, i pokryło tym kolorem cały teren. Na
koniec przyjęło swój zwyczajny blask i wygląd, tak że nie można było
patrzeć na nie bezpośrednio itd.
6. Kiedy te wydarzenia miały miejsce? Działo się to tuż po południu, kiedy słońce
było niemal w zenicie (co jest rzeczą najwyższej wagi).Nieuważam, by oglądane zjawisko miało związek z astronomią, lecz raczej z
meteorologią i efektami oddziaływania ziemskiej atmosfery na nasze widzenie słońca. Dotyczy to zarówno kolorów, jak i jasności podobnej do
księżyca, a także wyraźnego wirowania. Koniecznie trzeba zaznaczyć, że był to czas południa, kiedy słońce jest blisko zenitu, kiedy fenomeny meteorologiczne mają najmniejszy wpływ na obraz słońca.Późnym popołudniem, kiedy słońce jest blisko horyzontu, występuje silne parowanie, przez które przenikają promienie słoneczne.Zjawisko obserwowane w Fatimie było mniej prawdopodobne w południe niż o świcie
lub zmierzchu, co daje mu większą wartość i znaczenie. Do dziś nikt nie widział gwałtownego wirowania słońca, teraz zaś każdy obserwował je
kilka razy w ciągu dnia.
Kolejny cud - słup dymuJest jeszcze jedna kwestia, która wydaje mi się jeszcze bardziej istotna i wyjątkowa niż ta związana ze słońcem.Mówiono, że w chwili każdego objawienia wznosiła się zawsze do nieba chmura
dymu. Co więcej, mówi się, że w dniu, kiedy dzieci zostały aresztowane, dym był bardziej gęsty.To fenomen, który powtórzył się sześć razy. (...) Podczas ostatniego objawienia moja
rodzina widziała chmurę, ale ponieważ znajdowała się daleko, sądziła, że jest to ogień i kadzidło.Relacja moja i innych znajdujących się bliżej dzieci świadczy o tym, że nie było tam żadnego ognia czy czegoś podobnego. Zjawisko to, powtórzone sześciokrotnie i o konkretnych godzinach, ma dla mnie najwyższe znaczenie, szczególnie dlatego, że dokonało się wobec wielu ludzi.Nie ma innego wyjaśnienia tych powtarzających się zjawisk, jak działanie nadprzyrodzoności. Uważam je za cud. Uważam również za cud wyjątkowe zjawiska związane ze słońcem 13 października.Goncalo de Almeida Garret3 listopada 1917 r.Profesor Goncalo de Almeida Garret był wykładowcą z uniwersytetu w Combra
Sam Jan Paweł II przypisywał swoje ocalenie wstawiennictwu Maryi.
Pocisk, którym został raniony, przekazał jako wotum do sanktuarium
fatimskiego. Został on umieszczony w koronie figury Matki Bożej z
Fatimy. Własne wspomnienia i refleksje na ten temat wyraża w ostatnim rozdziale polskiej edycji książki Pamięć i tożsamość.
20 lutego - liturgiczne wspomnienie bł. Hiacynty i bł. Franciszka
21 marca- wspomnienie objawień Anioła fatimskim pastuszkom: Łucji, Hiacyncie i Franciszkowi
13 maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień i pażdziernik - nabożeństwa do Matki Bożej na pamiątkę objawień w Fatimie.
22 sierpnia- wspomnienie
Maryi Królowej, dzień ponawiania przez Kościół poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Maryi, zgodnie z zarządzeniem Piusa XII
Tajemnice Fatimskie
Pierwsza tajemnica ukazuje wizje piekła, do którego idą dusze grzeszników.
Relacja siostry Łucji przedstawiona w „Trzecim wspomnieniu” z dnia 31 sierpnia 1941 roku, przeznaczonym dla biskupa Leirii-Fatimy:


Pani Nasza pokazała nam morze ognia, które wydawało się znajdować w
głębi ziemi; widzieliśmy zanurzone w tym morzu demony i dusze niczym
przezroczyste, płonące węgle, czarne lub brunatne, mające ludzką postać,
pływające w pożarze, unoszone przez płomienie, które z nich wydobywały
się wraz z kłębami dymu, padając na wszystkie strony jak iskry w czasie
wielkich pożarów, pozbawione ciężaru i równowagi, wśród bolesnego wycia i
jęków rozpaczy, tak że byliśmy przerażeni i drżeliśmy ze strachu.
Demony miały straszne i obrzydliwe kształty wstrętnych, nieznanych
zwierząt, lecz i one były przejrzyste i czarne. Ten widok trwał tylko
chwilę. Dzięki niech będą naszej dobrej Matce Najświętszej, która nas
przedtem uspokoiła obietnicą, że nas zabierze do nieba (w pierwszym
widzeniu). Bo gdyby tak nie było, sądzę, że bylibyśmy umarli z lęku i
przerażenia.
                                — Kongregacja Nauki Wiary


Druga tajemnica fatimska

Relacja siostry Łucji przedstawiona w „Trzecim wspomnieniu” z dnia 31 sierpnia 1941 roku, przeznaczonym dla biskupa Leirii-Fatimy:

Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby ich
ratować, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego
Serca. Jeśli zrobi się to, co ja wam mówię, wiele dusz zostanie
uratowanych, nastanie pokój na świecie. Wojna się skończy. Ale jeżeli
się nie przestanie obrażać Boga, to za pontyfikatu Piusa XI
rozpocznie się druga, gorsza. Kiedy ujrzycie noc oświetloną przez
nieznane światło, wiedzcie, że to jest wielki znak, który wam Bóg daje,
że ukarze świat za jego zbrodnie przez wojnę, głód i prześladowania
Kościoła i Ojca Świętego. Żeby temu zapobiec, przyjdę, by żądać
poświęcenia Rosji memu Niepokalanemu Sercu i ofiarowania Komunii św. w
pierwsze soboty na zadośćuczynienie. Jeżeli ludzie me życzenia spełnią,
Rosja nawróci się i zapanuje pokój, jeżeli nie, Rosja rozszerzy swoje
błędne nauki po świecie, wywołując wojny i prześladowania Kościoła.
Dobrzy będą męczeni, Ojciec Święty będzie bardzo cierpieć, wiele narodów
zostanie zniszczonych, na koniec zatriumfuje moje Niepokalane Serce.
Ojciec Święty poświęci mi Rosję, która się nawróci, a dla świata
nastanie okres pokoju.
                                — Kongregacja Nauki Wiary


Trzecia tajemnica fatimska

Trzecia część tajemnicy objawionej 13 lipca 1917 w Cova da Iria-Fatima.
Piszę w duchu posłuszeństwa Tobie, mój Boże, który mi to nakazujesz
poprzez Jego Ekscelencję Czcigodnego Biskupa Leirii i Twoją i moją
Najświętszą Matkę.


Po dwóch częściach, które już przedstawiłam, zobaczyliśmy po lewej
stronie Naszej Pani nieco wyżej Anioła trzymającego w lewej ręce ognisty
miecz; iskrząc się wyrzucał języki ognia, które zdawało się, że podpalą
świat; ale gasły one w zetknięciu z blaskiem, jaki promieniował z
prawej ręki Naszej Pani w jego kierunku; Anioł wskazując prawą ręką
ziemię, powiedział mocnym głosem: Pokuta, Pokuta, Pokuta! I zobaczyliśmy
w nieogarnionym świetle, którym jest Bóg: 'coś podobnego do tego, jak
widzi się osoby w zwierciadle, kiedy przechodzą przed nim’ Biskupa
odzianego w Biel 'mieliśmy przeczucie, że to jest Ojciec Święty’. Wielu
innych Biskupów, Kapłanów, zakonników i zakonnic wchodzących na stromą
górę, na której szczycie znajdował się wielki Krzyż zbity z
nieociosanych belek jak gdyby z drzewa korkowego pokrytego korą; Ojciec
Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie
zrujnowane i na poły drżący, chwiejnym krokiem, udręczony bólem i
cierpieniem, szedł modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała
napotykał na swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp
wielkiego Krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy
ugodzili go pociskami z broni palnej i strzałami z łuku i w ten sam
sposób zginęli jeden po drugim inni Biskupi, Kapłani, zakonnicy i
zakonnice oraz wiele osób świeckich, mężczyzn i kobiet różnych klas i
pozycji. Pod dwoma ramionami Krzyża były dwa Anioły, każdy trzymający w
ręce konewkę z kryształu, do których zbierali krew Męczenników i nią
skrapiali dusze zbliżające się do Boga.