Ośrodek Parafialny w Colchester
                                                                                                                Msze Święte w kościele St. James The Less, 51 Priory Street, CO1 2QB 
POLSKA PARAFIA - ŚW. STANISŁAWA KOSTKI
LOCAL POLISH CATHOLIC MISSION IN IPSWICH, Charity No 1119423
DUSZPASTERZE : KS. WIESŁAW MRÓZ ( 07935895253)
82 Wellesley Road, Ipswich,
IP4 1PH, UK Tel. (01473) 217391
Po nici dobrych myśli osiągnąć
dojrzałość
i po kamykach z dobrych
uczynków nad rwącym potokiem dotrzeć do wieczności. :)

Wspomnienia z życia Świętych i Błogosławionych.

Jan Paweł II ( Karol Józef Wojtyła ) (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie)
polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.
 Poeta i poliglota, a także aktor, dramaturg i pedagog. Filozof historii, fenomenolog, mistyk i przedstawiciel personalizmu chrześcijańskiego. Papież Jan Paweł II w okresie od 1979 do 2003 roku kanonizował 482 i beatyfikował 1343 świeckich i duchownych. Podczas swego ponad dwudziestosześcioletniego pontyfikatu papież Jan Paweł II powołał więcej kardynałów, niż którykolwiek z jego poprzedników. Na dziewięciu konsystorzach papież kreował kardynałami 231 duchownych katolickich. Było wśród nich 8 Polaków oraz jeden z jego następców, Jorge Mario Bergoglio, późniejszy papież Franciszek.
Ks. Jerzy Popiełuszko (1947-1984)
był duszpasterzem środowisk medycznych
i świata pracy. W czasie nabożeństw za Ojczyznę bronił godności
człowieka i jego prawa do wolności, sprawiedliwości i prawdy. Wspierał
strajkujących studentów, zainicjował pielgrzymkę ludzi pracy na Jasną
Górę. "Zło dobrem zwyciężaj" - powtarzał, "wbrew nadziei wierząc
nadziei", że Polska odzyska wolność w pokojowy sposób. Szykanowany
przez władze komunistyczne, wielokrotnie przesłuchiwany i aresztowany, a
w końcu został brutalnie zamordowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa
Spraw Wewnętrznych. "Przyznał się do Pana wobec ludzi" za cenę
męczeństwa. W jego pogrzebie uczestniczyło prawie milion wiernych.
Aniela z Foligno (1248 - 1309)
– włoska tercjarka franciszkańska, pokutnica, mistyczka, której nadano tytuł Mistrzyni teologów, święta Kościoła katolickiego.Kanonizowana 9 pażdziernika 2013 przez papieża Franciszka tzw. kanonizacją równoważną. Pochodziła z zamożnej rodziny, gdy pojawił się jej we śnie św. Franciszek z Asyżu i napomniał surowo, by nie marnowała cennych lat życia, kobieta odbyła spowiedź generalną, po której rozdała swą majętność ubogim i oddała się całkowicie pokucie, modlitwie i uczynkom miłosierdzia. Pozostawiła po sobie około 35 pism.
Jakub Strzemię (1340-1409) urodził się prawdopodobnie w Małopolsce, lecz
później z rodziną przeniósł się na Ruś. Jako młody człowiek wstąpił do
franciszkanów. W zakonie pełnił m.in. obowiązki przełożonego oraz
misjonarza – wędrował pieszo przez Ruś, głosząc Ewangelię. Mianowany arcybiskupem Halicza, rozpoczął organizację metropolii i doprowadził do przeniesienia jej stolicy do Lwowa. Był też zaufanym doradcą króla Władysława Jagiełły. We wszystkim, co czynił, cechowała go wielka gorliwość duszpasterska, prostota życia, duch pojednania i troska o to, by Chrystus był znany i kochany. Był pasterzem na miarę słów Chrystusa:
„rządcą wiernym i roztropnym”, hojnie rozdzielającym dobra otrzymane od Pana.
Św. Karol Boromeusz, biskup - − włoski kardynał, arcybiskup Mediolanu (1560-1584), święty Kościoła katolickiego, franciszkański tercjarz. Zajmował się organizacją ostatniego, trzeciego zjazdu Soboru
Trydenckiego w latach 1562-63, wniósł duży wkład w Katechizm Trydencki (Catechismus Romanus).
Później jako arcybiskup Mediolanu dokładał starań, by postanowienia
Soboru Trydenckiego były realizowane w jego archidiecezji. Był członkiem
Kongregacji Soboru, nadzorującej wprowadzanie reform po Soborze
Trydenckim, od jej powołania do końca swojego życia.Od 2 sierpnia 1564 do stycznia 1566 był jednym z inkwizytorów generalnych Kongregacji Świętego Oficjum. Fundował sierocińce, przytułki dla bezdomnych i przytułki dla dziewcząt i kobiet. W czasie kilkakrotnie wybuchającej w Mediolanie epidemii nakazywał otwierać spichlerze i rozdawać żywność ubogim. Osobiście spowiadał chorych i udzielał im sakramentów. Był gorliwym biskupem oddanym bez reszty dziełu reformy trydenckiej. Jego symbolem jest łacińskie słowo humilitas (pokora),
umieszczone na tarczy Boromeuszy. Przedstawiany jest zwykle w szatach,
boso i trzymając krzyż arcybiskupa, ze sznurem na szyi i jedną ręką
wzniesioną w geście błogosławieństwa co przypomina jego pracę podczas epidemii. W Polsce szczególnym miejscem kultu jest parafia i kościół Dziesięciu Tysięcy Męczenników w Niepołomicach, gdzie znajduje się kaplica św. Boromeusza i obraz jej patrona. Był patronem chrzcielnym Karola Wojtyły.
Św. Jozafat Kuncewicz (1580-1623), mnich obrządku wschodniego, a potem
biskup unicki, żył w czasach, kiedy w Kościele dojrzewało pragnienie
jedności, za którą ostatecznie oddał swoje życie. W pamięci wiernych
zapisał się jako "duszochwat", gdyż miał dar zjednywania sobie ludzkich
serc. Ofiara jego życia wciąż pozostaje aktualna, Kościół nadal
potrzebuje orędowników jedności. Dzisiejsza liturgia podpowiada, jak tę
jedność budować: przede wszystkim wytrwałą, usilną modlitwą i sercemotwartym na moc Bożego słowa.
Karolina Kózka (Kózkówna) (ur. 2 sierpnia 1898 we wsi Wał-Ruda koło Radłowa, zm. 18 listopada 1914) – polska męczennica, błogosławiona Kościoła katolickiego. Była czwartym z jedenaściorga dzieci w ubogiej, chłopskiej rodzinie. Całe życie spędziła w rodzinnej wiosce, aktywnie uczestnicząc w życiu religijnym. Była bliską współpracowniczką proboszcza parafii w Zabawie – ks. Władysława Mendrali. – w organizowaniu życia i grup parafialnych (Apostolstwo Modlitwy, Bractwo Wstrzemięźliwości, Żywy Różaniec), pomagała także w prowadzeniu wiejskiej czytelni. Została zamordowana jako 16-latka, broniąc się przed zgwałceniem przez rosyjskiego żołnierza na początku I wojny światowej. W pogrzebie wzięło udział około 3 tysięcy osób. Zmarłą szybko otoczył kult męczeństwa i świętości. Była młodą dziewczyną, która oddała życie broniąc swojej czystości, dlatego została ustanowiona patronką Ruchu Czystych Serc oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Jest także patronką diecezji rzeszowskiej.
Błogosławiona Salomea
urodzona dla świata 1202 roku urodzona dla nieba 17.11.1268 roku. Córka księcia krakowskiego Leszka Białego i Grzymisławy, księżniczki ruskiej, siostra rodzona Bolesława Wstydliwego. Bogobojnie wychowana, a wcześnie dojrzałego rozumu, już licząc trzy lata poślubiła za zezwoleniem rodziców Panu Jezusowi dozgonne dziewictwo. Tym czasem Andrzej, król węgierski, zapragnął, aby ją pojął za żonę syn
jego Koloman. Panowie polscy, patrząc na korzyści polityczne, wymogli na
księciu Leszku, że Salomeę zaręczył z księciem Kolomanem i gdy miała
rok czwarty odesłał ją na dwór węgierski, gdzie wraz z narzeczonym
swoim, także jeszcze dzieckiem, dalej się wychowywała. Uczyniono to z
przekonania, że tak ważne pobudki wystarczą do zwolnienia od ślubu
czystości Salomeę, tym bardziej, że złożyła go będąc jeszcze dzieckiem.
Mimo to Salomea z Boskiego natchnienia nie traciła nadziei, że będzie mogła pozostać wierną Bogu, co też w końcu nastąpiło.
 Prosząc Pana Boga, aby jej dopomógł do śmierci ślub dochować, usłyszała
głos z Nieba: "Już się spełniło (Jan 19,30), modlitwa twoja wysłuchana jest przed obliczem Pańskim, o co prosisz, wszystko otrzymasz".
Przed samym skonaniem ujrzano na jej twarzy wyraz szczególnej radości i
spytano o przyczynę tego: "Widzę - odrzekła - stojącą przede mną
Najświętszą Pannę, Bogarodzicielkę", i to mówiąc ducha w Jej ręce
oddała; w tejże chwili siostry, które ją otaczały ujrzały wychodzącą z
ust jej jasną gwiazdę. Umarła dnia 17 listopada i ten dzień miesiąca na
jej uroczystą pamiątkę przeznaczył papież Klemens X, wpisując ją w poczet Błogosławionych.
Każdy człowiek jest pasterzem nad duszą i ciałem swoim; jest pasterzem
nad zmysłami i namiętnościami, które powinien ujarzmiać. Ciało powinno
być posłuszne duchowi, dusza zaś ma być posłuszna prawu Ewangelii i
natchnieniom Bożym, to jest, aby się zawsze kierowała nauką i wolą Bożą.
Kiedy ciało, zmysły, namiętności nie czują nad sobą rządów pasterza,
zostają pod cudzym kierownictwem, to jest grzechu. Człowiek staje się
najemnikiem względem swej duszy i nie ma pieczy o nią, bo tak żyje, jak
gdyby go własna dusza nic nie obchodziła. Staje się najemnikiem swego
ciała, kiedy mu nie zadaje żadnego umartwienia, a zmysły, wiedząc, że
nie mają rządów nad sobą, pędzą jak rumak nieokiełzany, kędy im się
spodoba. Kto nie panuje nad sobą, gdy widzi nadchodzącą pokusę, opuszcza
owce, to jest nie wzbrania przystępu do swego serca namiętności, to ta,
znalazłszy w nim miejsce, oddaje go w niewolę grzechu. Oby nam przykład
takich Świętych, jak błogosławiona Salomea, oczy otworzył i nauczył nas, jak nam żyć należy.
 
Ważne: wypełnij pola oznaczone *
Szymon Apostoł, Święty Szymon zwany Kananejczykiem lub Gorliwym jeden z 12 apostołów, męczennik, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Szymon jest najmniej znanym członkiem apostolskiego grona, nie
wiadomo o nim nic pewnego oprócz faktu, iż został policzony z Dwunastoma
Apostołami (Łk 6,15; Dz 1,13). Ewangelia wspomina o nim trzy razy. Mateusz i Marek dają mu przydomek Kananejczyk
(Mt 10,4; Mk 3,18). Obecnie egzegeza widzi w słowie Kananejczyk raczej
znaczenie „gorliwy” (jest to jedno z dopuszczalnych filologicznie
tłumaczeń). Łukasz wprost daje Szymonowi przydomek Zelotes, czyli gorliwy.Średniowieczna tradycja podaje, iż Szymon głosił Ewangelię wraz z apostołem św. Judą Tadeuszem po całej Afryce Północnej od Egiptu do Mauretanii i że w swych podróżach dotarł nawet do Wysp Brytyjskich, gdzie poniósł śmierć męczeńską.
Św. Juda Tadeusz Apostoł zwany również Juda(sz), brat Jakuba albo Tadeusz (Lebeusz), czasem nazywa się go Judą Jakubowym (zm. ok. 80) – jeden z dwunastu apostołów, według tradycji brat Jakuba, brat Pański i autor Listu Judy (por. Jud 1,1). Zaliczany do grona męczenników, święty Kościoła katolickiego oraz prawosławnego.
Marcin z Tours, Święty Marcin, Marcin Miłościwy, ur. pomiędzy rokiem 316 a 317 w Sabarii, dziś Szombathely w Pannonii - zm. 8 listopada 397 w Candes nad rz. Vienne – biskup Tours, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Jako dziecko przeniósł się wraz z rodzicami do Pavii, miasta we Włoszech. Tam poznał chrześcijan i mając zaledwie 10 lat wpisał się na listę katechumenów.
Rodzina świętego nie chciała się zgodzić na jego chrzest, również
miejscowy biskup był temu niechętny obawiając się gniewu ojca Marcina. Stąd też św. Marcin przyjął chrzest później. W wieku 15 lat św. Marcin obrał stan żołnierski i został rzymskim legionistą, przysięgę złożył jednak dopiero po osiągnięciu pełnoletności, tj. w wieku 17 lat.
W roku 338 św. Marcin wraz ze swoim garnizonem został przeniesiony do Galii w okolice miasta Amiens.
To tutaj miało miejsce znane zdarzenie z jego życia. Zimą gdy napotkał
półnagiego żebraka, oddał mu połowę swojej żołnierskiej opończy. W nocy
po tym zdarzeniu w swoim śnie zobaczył Chrystusa odzianego w jego
płaszcz, który mówił do aniołów: "Patrzcie, jak mnie Marcin, katechumen, przyodział".
Okazja do wystąpienia z wojska nadarzyła się św. Marcinowi w 356 r. Gdy wyznał biskupowi, iż jego pragnieniem jest poświęcić się Bogu, żyjąc życiem ascety, ten wydzielił mu w pobliskim Ligugé pustelnię. Marcin zamieszkał tam z kilkoma towarzyszami. Stał się w ten sposób w 360 r. ojcem życia zakonnego we Francji.W 371 r. zmarł biskup Tours,
ponieważ sława życia i cudów świętego mnicha znana była w całej
okolicy, kapłani i wierni pragnęli, aby Marcin przyjął godność biskupa.
Żeby go do tego skłonić użyto wybiegu: jeden z mieszczan pojechał do
świętego z prośbą o przyjazd do miasta i uzdrowienie chorej żony, kiedy
tylko Marcin pojawił się w mieście, jego mieszkańcy siłą przywiedli go
do katedry błagając o przyjęcie godności biskupa. W ten sposób został
wybrany przez aklamację. 4 lipca 371 roku otrzymał święcenia kapłańskie i sakrę biskupią.
Godność biskupią sprawował 25 lat. Wprowadził nowy styl pracy, do tej
pory biskup mieszkał przy katedrze i tam przyjmował petentów. Tymczasem
św. Marcin prawie stale był poza domem wśród wiernych. Często
uczestniczył w synodach, odwiedzał sąsiednich biskupów, był
zaprzyjaźniony ze świętymi: Ambrożym, Wiktorynem i Paulinem z Noli. Gdy był już starszy założył klasztor w Marmoutier
(14 km od Tours), gdzie najczęściej przebywał. Żył bardzo skromnie, a
swoje ciało umartwiał nosząc włosiennicę oraz postami i pokutą za grzechy swoich wiernych.
Patronat
Święty Marcin jest patronem Francji, królewskiego rodu Merowingów, diecezji w Eisenstadt, mogunckiej (Meinz), rotterburdzkiej, w Amiens.
Jest również patronem dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii,
kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy.